U & Eye Media Productions | Tentoonstelling Weemoed
16763
post-template-default,single,single-post,postid-16763,single-format-standard,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-theme-ver-11.1,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.2,vc_responsive

Tentoonstelling Weemoed

Tentoonstelling Weemoed

Weemoed is vermoeden dat je nu al terugverlangt naar alles wat pas later vroeger was – Ingmar Heytze

 

Mijn documentaire Zielen van Utrecht was voor Jaap Röell van Kunstruimte Kuub aanleiding om na te denken over een tentoonstelling waarin kunstwerken het gevoel van weemoed (kunnen) oproepen. Zondag 3 september werd de tentoonstelling geopend.

Ongeveer een jaar daarvoor raakten Jaap en ik in gesprek. Hij had gehoord dat ik bezig was met een documentaire over begraafplaatsen en vertelde me dat hij – net als ik – graag komt op begraafplaats Soestbergen, de mooiste begraafplaats van Utrecht. Een soort ‘Père-Lachaise’ in het klein waar talloze beroemde Utrechters begraven zijn, zoals Rietveld, Nicolaas Beets en Dirkje Kuik.

Mijn fascinatie voor begraafplaatsen begon tijdens vakanties, want wanneer ik op vakantie ben ga ik begraafplaatsen bezoeken. Niet alleen de grote en bekende zoals Père-Lachaise in Frankrijk of Glasnevin in Ierland, maar ook kleinere; die bij dorpskerkjes of op heuvels buiten de stad. Toen ik voor het eerst Soestbergen en Kovelswade (ook in Utrecht) bezocht was dat voor mij echt een ontdekking. Wat ik in het buitenland zoek, ligt hier gewoon op fietsafstand! Want, net als veel andere Utrechters, kende ik ze niet.

Nu wandel ik er af en toe. Soms bekruipt me dan ook een gevoel van weemoed wanneer ik denk aan personen die overleden zijn. Want waar neem je de tijd om stil te staan bij verlies, en wat dat met je doet, en waar sta je stil bij je eigen sterfelijkheid? Ik kom er tot rust en in de nabijheid van de doden voel ik me meer tot leven komen, geïnspireerd zelfs. Een begraafplaats laat mij de tijdelijkheid van het leven zien en dat je er van moet maken wat er te maken valt.

Een zelfde gevoel brengt de tentoonstelling Weemoed teweeg. Kunstwerken van maar liefst negen kunstenaars zorgen ervoor dat ik even stilsta bij mezelf, met onder andere de sereniteit van de landschappen van Rob Regeer, of de schilderijen van Ton Frenken die je naar binnen zuigen, naar een gevoel van weemoed dat ook prettig kan zijn.

 

 

Tijdens de opening was het druk en lastig om er de tijd voor te nemen. Gelukkig is Weemoed nog te zien tot 8 oktober. En wie op 8 oktober komt, de laatste dag van de tentoonstelling, kan daar om 16.15 uur ook de documentaire Zielen van Utrecht bekijken.

Voor meer informatie Weemoed Tentoonstelling